Mijn liefde voor honden

pluto11_2
Bono heette eerst Pluto. Dit is de eerste en enige foto die we zagen van hem

Ik ben opgegroeid met honden. Wij zelf hadden er geen een, maar ik heb altijd ooms, tantes en familievrienden gehad die wel een hond hadden. Gek was ik erop. Toen ik klein was, was ik ook eerder bang voor een kat dan voor een grote blaffende herder. Na jarenlang zeuren besloten mijn ouders 5 jaar geleden dat we toch een hondje gingen nemen!

We hebben Bono geadopteerd bij www.hondenzondertoekomst.nl (niet kijken als je niet tegen hele schattige hondjes kunt). Bono komt van Gran Canaria en is met zijn moeder, broertjes en zusjes gevonden op het strand. We weten niet precies hoe lang hij heeft rondgezworven, maar hij heeft wel nog steeds het karakter van een zwerfhond!

Bono zijn eerste dag bij ons

Twee dagen nadat we Bono hadden gevonden op de site gingen we hem bezoeken. Ik werd opgehaald van school door mijn ouders en we waren echt super enthousiast. We kwamen binnen in het gezin waar Bono verbleef. Hij was samen met nog 1 ander hondje over gevlogen. Toen we binnen kwamen waren er wel een stuk of 6 honden! En ook nog een grote dikke kat. Bono kwam niet heel erg naar ons toe, maar dat kwam omdat hij het kleinste hondje was tussen die 6 springende honden. Wel luisterde hij echt al heel erg goed! (Hij heeft wel nog de eerste week 2 keer in mijn kamer gepoept en geplast) We hebben gelijk alle papieren ingevuld en Bono meegenomen. Heel de weg in de auto naar huis heeft hij gebibberd tussen mij en mijn moeder in. Hij kreeg al snel de bijnaam ‘Shaky Stevens’ (Hij doet dit namelijk nog steeds als hij heel erg enthousiast of zenuwachtig is). De eerste dagen was hij nog aardig schrikkerig buiten en schrok hij snel van andere geluiden. Maar na een paar weken was hij nergens meer bang voor! (Of hij doet alsof)

IMG_0316

Vroeger wandelden we altijd al best vaak en werd ik al snel afgeleid als ik een leuke hond zag. Als je een hond hebt dan geniet je pas echt van wandelen. Ik wandel elk weekend met mijn ouders, broer en schoonzus. Soms gaan we gewoon in de buurt. Maar soms rijden we ook een uur naar Utrecht of Brabant om daar lekker te gaan wandelen. Doordeweeks neem ik Bono ook mee naar het park om lekker een stukje te lopen.

Er is altijd wel iemand om mee te knuffelen als je een hond hebt. Toen Bono nog klein was viel die nog wel eens op je schoot in slaap. Dat doet hij jammer genoeg niet meer. Wel leunt hij echt heel erg tegen je aan en doet hij zijn pootje tegen je aan als hij wilt dat je hem gaat aaien. Dit kan hij echt wel heel de avond doen. S’ochtends komt Bono ook wel eens naar me toe en komt hij lekker bij me liggen. Hmm… in de winter is dit echt heel erg fijn, in de zomer weer iets minder.

bonp

Bono is een heel erg enthousiast hondje. Als er weer een bekend iemand binnenkomt, wordt hij helemaal blij, soms zo blij dat hij keihard rondjes gaat rennen door het huis. Ook al was diegene maar 5 minuten weg. Er is dus altijd wel iemand die blij is dat je er weer bent. Als Bono te veel energie heeft, heeft hij vaak s ’avonds een speelmomentje. Dan haalt hij heel zijn mand overhoop. Zo grappig. Vaak is hij (net als een klein kind) daarna moe en krijgt hij slappe oortjes. Ook kan hij echt minutenlang erover doen om een lekker plekje te maken. Als het hem dan niet lukt, gaat tie zitten en iemand aankijken zodat diegene hem gaat helpen.

IMG_0932

Als je verdrietig bent of ziek, dan voelt een hond dat. Soms als ik buikpijn hebt, komt Bono bij me en dan legt hij zijn kop op mijn buik. Zo lief! Ook vrolijkt Bono me altijd op. Je doet maar een beetje enthousiast tegen hem en hij doet enthousiast terug. Of als je hem uitlaat en hij heeft door dat we een groter rondje gaan lopen. Dan springt hij gelijk naar je toe en als je hem dan loslaat gaat hij keihard rennen. Ook als we wandelen met ze allen, kijkt hij altijd eventjes een paar keer om, om te kijken of we er allemaal nog zijn. Als hij een konijnenhol vindt, gaat hij als een hertje erheen springen. Kon hier helaas alleen geen foto van vinden.

Er zijn ook wel een paar nadelen van het hebben van een hond. Het vroege uitlaten (Ook al is Bono een makkelijk hond en 10 uur s’ochtends vindt hij ook goed), uitlaten in de regen, de geur als hij uit de regen komt  binnen komt en daarna lekker met zijn vieze poten op je bed gaat liggen. Maar je krijgt er veel meer voor terug!



2 Comments

  1. Wat een lief beestje. Wat gaaf dat ze ook denken aan honden uit het buitenland. Ik dacht dat de honden in het Nederlandse asiel eigenlijk uit Nederland zouden komen. Tof dat jullie voor zo’n hond hebben gekozen. En fijn dat hij uiteindelijk een beetje aan jullie heeft kunnen wennen 🙂

    1. Het is niet echt een asiel. Het is een stichting die zwerf honden uit verschillende landen redden. Dan verblijven ze een tijd nog daar in het land, totdat er een plekje vrij is in een pleeggezin in Nederland. Hele mooie stichting! Toen we de foto van Bono zagen, hadden we onze keuze gelijk gemaakt 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *